aytdi. Onasi bundan sevindi, albatta bir kun Farxoddan sovchilar kelishini bilardi. Ammo bunchalik tez bo`ladi deb o`ylamagan edi. Chindan ham qizi hali oyla qurishga tayyor emasdi...

Onasi sovchilar kelishiga astoydil tayorgarlik ko`rdi. Yoshi katta qo`ni qo`shnilarni chaqirdi. Nihoyat ertasi kuni sovchilar kelishdi.
- Opa Shirinxonni ukam Farxodjonga so`rab keldim! -dedi Farxodning opasi.
- Rahmat singlim... Lekin Shirinxon hali yosh buni ustiga o`qishga kirmoqchi edi!
- Ukamni bilasi aqilli tushungan yigit. Shirinxon o`qishni istasa albatta o`qitadi!
- Farxodjonni bilaman lekin... Mayli non sindirib qo`yaylik. To`yni sal nari suraylik... -dedi.
Farxodni opasi ayol nima uchun hijolat chekayotgani tushundi.
- Opajon ko`p kuyunman. Ho`jayinim toparman inson. Ukam ham kam emas. Bizga Shirinxon kerak xolas... Boshqa hech nima kerak emas... -Farxodning opasi hamma ishinni pishitib chiqdi...

* * * * *

Yor-yor sadosi ostida asta to`yxonaga kirib borishar edi. Hammani yuzida tabassum. Bu to`y xuddi ertakka o`xshaydi. FARXOD VA SHIRIN chindan ham ertakni o`zginasi. Kelin dugonalari bizilari hasatda, bazilari havasdan kuzatib turishibdi. To`y kutilganidan ham a`lo o`tdi. Asta to`y nihoyasiga yetti.

Davomi bor...