har soatda, har lahzada tortar edi. “Hech kim bilmadi, lekin Olloh ko'rib turdi, jazoyimniyam berdi. Bir umr tirnoqqa zor bo'ldim”, deya vijdon azobidan qiynalardi u.

…Bu orada qo'shni xonadon egalari to'yni o'tkazib qaytishdi. Tun yarim bo'lsa-da, hovlidan taralayotgan xursandchilik shovqini qon bosimi oshgan Zebi xolaning qulog'iga arang eshitilardi. Ko'zi bir oz ilingandek bo'ldimi, tushida begunoh go'dagi kulib turibdi. Birdan bolaning ko'zlari qonga to'ldi-yu, jajji qo'lchalari bilan onasining bo'g'ziga chang soldi…

Erta tongdan kelinchakni salomga tayyorlayotgan to'ychilar bir yildan buyon to'shakda yotgan yetmish yoshli Zebi xolaning tongga yaqin jon taslim qilganini bilishmasdi ham.